Of het verlangen naar hoe het ooit was maar misschien nooit is geweest

Ultima Thule

Jean-Martin keert terug naar zijn ouderlijk huis. 
Zijn vader – een wereldberoemd psychiater – is gestorven. 
Het huis moet leeggehaald worden. 
Waar te beginnen? 
Hij staat in de tuin en wil nog niet inpakken. 

Plots duikt zij op, het meisje. 
Alsof ze nooit is weggeweest. 

‘Doe uw ogen dicht en volg mijn stem!’ zegt ze. 

Zij weet iets wat hij niet weet. 
Maar wat zij niet weet is dat hij ook iets weet wat zij niet weet. 

Samen spoelen ze terug naar hun eerste ontmoeting. 
Naar de vijver. 
Naar het lijk in die vijver. 

‘Weet ge het nog?’ vraagt zij. 

Stilte.

Joris Hessels en Dominique Collet maken een gevoelige, absurde objectenvoorstelling over hoe het soms knettert. Over hoe een verhaal plots helemaal anders kan worden. Alles hangt af van hoe je naar de dingen kijkt. 

Tekst en creatie: Joris Hessels en Dominique Collet 
Spel: Joris Hessels en Dominique Collet 
Vormgeving, decor en objecten: Rupert Defossez en Griet Herssens • Muziekcompositie: Lennert en Janus Coorevits (Compact Disk Dummies) • Muziekbewerking: Ruben Nachtergaele 
Coach: Sven Ronsijn 
Techniek: Rupert Defossez 
In samenwerking met Museum Dr. Guislain